doktryna Wybawić to, co minione, i przetworzyć każde „To było” w „Tak właśnie chciałam!”; niechęć woli wobec czasu jest korzeniem zemsty.
Gdyż *wyzwolenie człowieka z uczucia zemsty*: oto co mi jest mostem ku najwyższej nadziei i tęczą po długiej słocie.
Wyzwolenie człowieka z zemsty Zaratustra przeciwstawia tarantulom.
Czytaj w książce →Przeszłych wyzwolić, wszelkie »Było« przetworzyć w »Takom ja właśnie chciał!« — oto co bym dopiero wyzwoleniem zwał!
Kluczowe w księdze sformułowanie wyzwolenia jako przetworzenia każdego „Było” w „Takom ja właśnie chciał!”.
Czytaj w książce →Odwodziłem was od tych starych baśni, gdym uczył: »wola jest twórcą«. Wszelkie »to było« jest ułomkiem, zagadką, okrutnym przypadkiem, póki twórcza wola na to nie powie: »lecz tak ja właśnie chciałam!« — aż póki twórcza…
Pyta, kto nauczył wolę chcenia wstecz.
Czytaj w książce →Tam też i słowo „nadczłowiek” na drodze podjąłem oraz i to, że człowiek jest czymś, co przezwyciężonym być winno, — że człowiek jest mostem, a nie celem: sławiącym swe szczęście za to południe i wieczór, jako że to jest…
Wyzwolić przeszłość to przetworzyć wszelkie „To było”, póki wola nie rzeknie: „Tak właśnie chciałam!”.
Czytaj w książce →Przeszłość w człowieku wyzwolić i wszelkie „To było” przetworzyć, póki wola nie rzeknie: „Tak właśnie chciałam! Tak chcieć będę —”
Oto formuła wyzwolenia: wola przemienia przeszłość w coś, czego sama chciała.
Czytaj w książce →Tym jest me współczucie dla wszelkiej przeszłości, iż oto widzę: na pastwę oddana jest ona, — na pastwę łaski, ducha i urojeń pokoleń następnych, które wszystko „co było” na most swój przeinaczają! Wielki, przemocny…
Wynagradzając swym dzieciom to, że są dziećmi swych ojców, wyzwalają całą przeszłość.
Czytaj w książce →Brandes parafrazuje maksymy nowych tablic Zaratustry: nie oszczędzaj bliźniego, nie ma odpłaty, strzeż się dobrych, którzy nigdy nie mówią prawdy, nowa szlachta, która kocha ziemię swoich dzieci i tak odkupuje przeszłość, małżeństwa na próbę, popchnij to, co upada, zachowaj się dla godniejszych wrogów, a twórcy są twardzi.
Miłość ziemi dzieci wynagradza to, że jest się dziećmi swoich ojców, i odkupuje całą przeszłość.
Ludovici wyjaśnia, że wielcy ludzie z rozdziału „O zbawieniu” to odwróceni kalecy z jedną nadmiernie rozwiniętą zdolnością, a odkupienie u Nietzschego to umiejętność powiedzenia o wszystkim, co minione: „tak chciałem”; niezdolność do tego jest źródłem zemsty i kary, jej eufemizmu, podczas gdy człowiek wdzięczny nawet za swoich wrogów i nieszczęścia nie zna ani zemsty, ani rozpaczy.
Określa odkupienie jako potwierdzenie całej przeszłości, nawet najgorszych nieszczęść.
To eksperyment z interaktywną lekturą i z wykorzystaniem AI, by pomóc ci się rozwijać. Tako rzecze Zaratustra to tekst, z którym współczesnemu czytelnikowi notorycznie trudno się zmierzyć; potraktowany jednak jako zestaw ćwiczeń umysłowych, z pewnością odmieni twoje myślenie, zanim dotrzesz do końca. Po drodze pomoże ci towarzyszka, która jest zawsze obok książki.
Czy podejmujesz wyzwanie?
Nietzsche w innych pismach
Nietzsche twierdzi, że tylko Dionizos cierpi tak jak w „Pieśni nocnej”, na którą odpowiedzią byłaby Ariadna, i że zadaniem życiowym Zaratustry, a zarazem jego własnym, jest mówienie „tak”, które usprawiedliwia i odkupuje wszystko, co minione, przytaczając ustęp o przetapianiu ułamków i przemienianiu każdego „tak było” w „tak chciałem”.
Uznaje odkupienie przeszłości za życiowe zadanie Zaratustry i samego Nietzschego.
Nietzsche twierdzi, że zadaniem życiowym Zaratustry jest mówienie „tak”, które sięga aż do usprawiedliwienia i odkupienia wszystkiego, co minione.
Zwięzła formuła łącząca potwierdzenie z odkupieniem przeszłości.