Miłość, czystość, kobieta i małżeństwo

„Rozpusta jest grzechem”, — powiadają jedni z tych kaznodziejów śmierci — „usuńmy się przeto i nie płódźmy dzieci!” „Rodzenie jest mozolne, — mówią inni — i po cóż jeszcze rodzić? Rodzi się wszak tylko nieszczęśliwych!”…

Ci, którzy nazywają rozpustę grzechem, a rodzenie mozolnym, zaliczeni zostają do kaznodziejów śmierci.

Ukochałem las. Ciężko żyć po miastach: zbyt wielu tam jurnych. Czyż nie lepiej wpaść w ręce zbrodniarza, niźli w marzenia chutliwej kobiety? Patrzcież mi na te otroki! — wszak ich oczy mówią wyraźnie, — nie znają oni…

Zaratustra potępia ludzi chutliwych i domaga się niewinności zmysłów zamiast ich zabijania.

Radzęż ja wam, abyście zabili w sobie zmysły? Ja wam doradzam zmysłów niewinność!

Wyznacza stanowisko rozdziału wobec czystoty: celem jest niewinność, nie wstrzemięźliwość.

Wzywamż ja was ku czystocie? Czystota ta jest u niektórych cnotą, lecz u wielu nieomal występkiem. Ci uprawiają powściągliwość: jednakże ta suka zmysłowości przeziera zawistnie ze wszystkiego, co czynią. Nawet na wyżyny…

Czystota jest u niektórych cnotą, lecz u wielu nieomal występkiem, gdyż zmysłowość trwa w powściągliwych.

I tę przypowieść daję wam jeszcze: niejeden, co diabła z siebie wypędzić pragnął, sam przy tym w świnię wstąpił.

Wymuszona czystota może wtrącić człowieka w ten sam brud, przed którym próbował uciec.

Mówięż ja może o sprawach brudnych? Nie jest to jeszcze dla mnie rzeczą najgorszą. Bo nie wówczas gdy prawda jest brudna, lecz gdy jest płytka, zanurza się badacz niechętnie w jej wody. Zaprawdę, bywają czystotni z…

Niektórzy są czystotni z natury, łagodni i pogodni, i traktują czystotę jak gościa, a nie jak walkę.

Zbyt długo tkwił w kobiecie niewolnik i tyran. Przeto nie dojrzała jeszcze kobieta do przyjaźni: zna ona tylko miłość. W miłości kobiety jest niesprawiedliwość i zaślepienie przeciw wszystkiemu, czego nie kocha. Nawet w…

Miłość kobiety zostaje nazwana niesprawiedliwą i ślepą, a kobieta uznana za jeszcze niezdolną do przyjaźni.

„Czemuż, Zaratustro, przemykasz się tak płochliwie o zmierzchu? Cóż to osłaniasz tak troskliwie swym płaszczem? Jestże to skarb, który ci darowano? czy też dziecię, które ci się narodziło? Lub też poczynasz może sam…

Ujmuje mowę rozdziału o kobiecie jako „małą prawdę”, którą Zaratustra dźwiga i do której wypowiedzenia jest nakłaniany.

Wszystko w kobiecie jest zagadką i wszystko w kobiecie ma jedno rozwiązanie: zwie się ono brzemiennością.

Najbardziej znane sformułowanie poglądu rozdziału na kobietę.

Wszystko w kobiecie jest zagadką i wszystko w kobiecie ma jedno rozwiązanie: zwie się ono brzemiennością. Mężczyzna jest dla kobiety tylko środkiem: celem jest zawsze dziecko. Lecz czymże jest kobieta dla mężczyzny?…

Zaratustra wykłada odmienne cele mężczyzny i kobiety: dla niej dziecko, dla niego niebezpieczeństwo i igraszka.

Igraszką niech będzie kobieta: czystą i subtelną, jako diament opromieniony cnotami świata, którego jeszcze nie ma. Promień gwiazdy niechaj lśni w waszej miłości! Nadzieja wasza niech brzmi: „obym porodziła…

W miłości ma być waleczność i cześć: zawsze bardziej kochać, niż jest się kochanym.

Kogóż najbardziej nienawidzi kobieta? — Rzekło raz żelazo do magnesu: „nienawidzę cię najbardziej za to, że pociągasz ku sobie, lecz nie jesteś dość silne, aby przyciągnąć do siebie”. Szczęście mężczyzny brzmi: ja chcę.…

Płcie zostają sobie przeciwstawione: jego szczęście to „ja chcę”, jej „on chce”; jej duch jest powierzchnią, jego głębią.

Wówczas odparła mi starka: „Wiele rzeczy uprzejmych powiedział Zaratustra, osobliwie dla tych, które są jeszcze dosyć młode na to. Rzecz szczególna, Zaratustra mało zna kobiety, a jednak ma słuszność, gdy o nich mówi!…

Starka odpowiada na mowę Zaratustry własnym kąśliwym powiedzeniem o chodzeniu do kobiet.

„Idziesz do kobiet? Nie zapomnij bicza!” —

Słynne zamykające zdanie o mężczyźnie i kobiecie.

Mam jedno pytanie dla ciebie jedynie, bracie mój. Rzucam je jako ołowiankę w twą duszę, abym jej głębię zmierzył. Jesteś młody i życzysz sobie dziecka, i o małżeństwie zamyślasz. Ja zaś pytam ciebie: zaliś jest…

Zaratustra poddaje próbie pragnienie dziecka i małżeństwa u młodzieńca, pytając, czy płynie ono ze zwierzęcej potrzeby, osamotnienia czy wewnętrznej niezgody.

Małżeństwo: tak oto zowię wolę dwojga, aby stworzyć jedno, co stanie się czymś więcej, niźli ci, co je stworzyli. Pokorą wzajemną zowię małżeństwo, pokorą przed piastującymi wolę taką.

Główna definicja: małżeństwo to wola dwojga, by stworzyć kogoś ponad siebie, połączona ze wzajemną czcią.

To niechaj będzie treścią i prawdą twego małżeństwa. Lecz co ci nader liczni, ci zbyteczni małżeństwem zowią, — och, jakże bym ja to nazwać miał? O, to ubóstwo dusz we dwoje! Ten brud dusz we dwoje! Ta żałosna błogość…

Przykłady źle dobranych związków: święty z gęsią, szukający prawdy z przystrojonym kłamstwem, żona kupiona w worku.

Wasza miłość dla kobiety i miłość kobiety dla mężczyzny: o, gdybyż one były współczuciem dla cierpiących i ukrytych bóstw! Lecz zazwyczaj odgaduje się wzajemnie para zwierząt. Lecz nawet wasza najlepsza miłość jest…

Miłość mężczyzny i kobiety powinna wykraczać poza siebie; tylko tak chciane małżeństwo zostaje nazwane świętym.

I stracony niech dla nas będzie dzień, w którym choć raz jeden się nie pląsało! Fałszywą każda prawda, która choć jednym nie obdarzyła uśmiechem!

Mężczyzna ma być zdatny do wojny, kobieta do macierzyństwa, oboje do tańca.

Wasze małżeństw zawieranie: — baczcież, aby ono nie było złym *zawarciem*! Bo gdybyście za wcześnie zawarli: złamanie z tego wyniknie — wiary małżeńskiej złamanie! A lepszym zasię jest ono, niźli naginanie małżeństwa,…

Małe małżeństwo jako próba przed wielkim małżeństwem i ogród małżeństwa dla płodzenia wzwyż.