The Zoroaster of the book is a sage who lives remote from mankind, and with no attendants but a snake and an eagle. The book is in four parts and all are made up of discourses by Zoroaster. These discourses are delivered to various audiences during the prophet's occasional wanderings and at the conferences he holds with various disciples in the cave that he calls home. They are decidedly oriental in form and recall the manner and phraseology of the biblical rhapsodists. Toward the end Nietzsche throws all restraint to the winds and indulges to his heart's content in the rare and exhilarating sport of blasphemy. There is a sort of parody of the last supper and Zoroaster's backsliding disciples engage in the grotesque and indecent worship of a jackass. Wagner and other enemies of the author appear, thinly veiled, as ridiculous buffoons.
krytyka · The Prophet of the Superman
Forma książki i bluźnierstwo części IV
Mencken opisuje Zaratustrę jako odległego mędrca w towarzystwie węża i orła, którego mowy przypominają biblijnych rapsodów, i dowodzi, że pod koniec Nietzsche oddaje się bluźnierstwu: parodii ostatniej wieczerzy, oddawaniu czci osłu przez uczniów, a Wagner i inni wrogowie pojawiają się pod przejrzystą maską błaznów.
Tekst oryginalny (angielski)
O Zaratustrze
- Chrześcijaństwo, kapłani i potrzeba czciOdczytuje wieczerzę i cześć dla osła w części IV jako zamierzoną bluźnierczą parodię chrześcijańskiego obrzędu.
- Ludzie wyżsiTraktuje towarzystwo z części IV jako odstępujących uczniów Zaratustry.