doktryna Namiętności stają się cnotami; własna cnota jest nienazywalna i ziemska; zazdrość między cnotami.
Cześć dla snu i wstyd przed nim! To jest rzecz główna! Poza tym schodzić z drogi wszystkim, co źle sypiają i po nocach czuwają. Wstydliwy jest złodziej wobec snu: cicho zakrada się wśród nocy. Bezwstydny jest jednak…
Cnoty traktowane są jako środek do dobrego snu i same zostają ułożone do snu, by się nie kłóciły.
Czytaj w książce →Nawet gdy się posiada wszystkie cnoty, jeszcze jedną zdobyć trzeba koniecznie: aby wszystkie swe cnoty we właściwym czasie do snu układać.
Cnota zostaje tu oswojona i ułożona do snu — przeciwieństwo namiętności wyrastających w żywe cnoty.
Czytaj w książce →Bracie mój, jeśli cnotę posiadasz, a jest ona twoją cnotą, masz ją nie społem z kimkolwiek, lecz dla siebie wyłącznie. Lecz, — oczywiście! — ty pragniesz ją po imieniu nazywać, pieścić, za uszy ją psotnie targać i z nią…
Cnota naprawdę własna nie ma wspólnego imienia; nazwanie jej czyni ją własnością ludu i trzody.
Czytaj w książce →Dawniej miałeś namiętności i zwałeś je złymi. Teraz masz jedynie swe cnoty: wyrosły one z twych namiętności. Wytknąłeś cel najwyższy swym namiętnościom: i oto stały się cnotami i uciechą twoją. I choćbyś był z rodu…
Namiętności zwane niegdyś złymi stały się cnotami i uciechą, gdy w ich sercu wytknięto cel najwyższy.
Czytaj w książce →Bracie mój, jeśli z szczęśliwych jesteś, to posiadasz jedną tylko cnotę, a nie więcej: przez taki most łatwiej się przechodzi. Czcigodny jest ten, co wiele cnót posiada. Ciężki to jednak los. Niejeden szedł na pustynię…
Wiele cnót to pobojowisko w jednym człowieku, a każda cnota jest zazdrosna i pragnie najwyższego miejsca.
Czytaj w książce →Winniście miłować pokój jako środek nowej wojny. Zaś pokój krótki bardziej, niźli długi. Was nie wzywam ja do pracy, lecz do walki. Was nie nawołuję do pokoju, lecz do zwycięstwa. Waszą pracą niech będzie walka, waszym…
Na pytanie „Cóż jest dobrem?” pada odpowiedź „Walecznym być” — przeciw litości i ładności.
Czytaj w książce →Wzwyż wzlatują ducha naszego zamysły: i tym są one przenośnią naszego ciała; są przenośnią jego wywyższenia. Takich wywyższeń przenośnie są imionami cnót. Tako przechodzi ciało szlakiem dziejów, jako stające się i…
Cnota rodzi się w godzinach, gdy duch mówi w przenośniach o wywyższeniu ciała.
Czytaj w książce →Kochacie swą cnotę, jak matka dziecię kocha; i któż słyszał kiedy, żeby matka za tę miłość opłacona być chciała?
Cnota jest najdroższą samością, nie zewnętrzną skórą czy płaszczem.
Czytaj w książce →Bywają wprawdzie i tacy, których cnotą jest kurcz pod biczem: baczyliście mi zanadto na krzyk takich cnotliwców! Bywają i tacy, którzy cnotą zwą zleniwienie swych nałogów: a gdy ich zemsta oraz ich zawiść członki swe…
Każdy z tych typów bierze za cnotę jakiś nałóg, słabość albo pozę.
Czytaj w książce →Albowiem i w cnocie nawet skromni są, — gdyż pragną lube uczucia niecić. Z lubością wszakże godzi się wyłącznie skromna cnota. Uczą się wprawdzie i oni kroczyć na swój sposób, kroczyć naprzód: *chromaniem* zwę to u…
Cnoty zostają zdemaskowane jako tchórzostwo, chromanie i miernota pod lepszymi imionami.
Czytaj w książce →Nie bądźcie cnotliwi ponad własne siły! I nie wymagajcie od siebie niczego nad podobieństwo! Chodźcie tymi śladami, którymi już cnota waszych ojców chadzała! Jakże to chcecie wysoko się wspiąć, gdy cnota ojców waszych z…
Nie należy wymagać od siebie cnót, jak czystota, sprzecznych z odziedziczoną naturą.
Czytaj w książce →To eksperyment z interaktywną lekturą i z wykorzystaniem AI, by pomóc ci się rozwijać. Tako rzecze Zaratustra to tekst, z którym współczesnemu czytelnikowi notorycznie trudno się zmierzyć; potraktowany jednak jako zestaw ćwiczeń umysłowych, z pewnością odmieni twoje myślenie, zanim dotrzesz do końca. Po drodze pomoże ci towarzyszka, która jest zawsze obok książki.
Czy podejmujesz wyzwanie?