It were the height of presumption to attempt to fix any particular interpretation of my own to the words of this song. With what has gone before, the reader, while reading it as poetry, should be able to seek and find his own meaning in it. The doctrine of the Eternal Recurrence appears for the last time here, in an art-form. Nietzsche lays stress upon the fact that all happiness, all delight, longs for repetitions, and just as a child cries “Again! Again!” to the adult who happens to be amusing him; so the man who sees a meaning, and a joyful meaning, in existence must also cry “Again!” and yet “Again!” to all his life.
krytyka · Notes: Part IV
Wszelka radość chce powtórzenia
Ludovici nie chce ustalać interpretacji pijanej pieśni, ale zauważa, że powrót pojawia się tu po raz ostatni: wszelka rozkosz pragnie powtórzenia, a człowiek, który widzi radosny sens istnienia, musi wołać „Jeszcze raz!” do całego swego życia, jak dziecko.
Tekst oryginalny (angielski)
O Zaratustrze
- Wieczny powrótPowrót jako radosne wołanie „Jeszcze raz!” do całego życia.
- Potwierdzenie („tak” wobec życia, amor fati)Rozkosz chce powtórzenia.