XVI. O miłości bliźniego

Tłoczycie się koło bliźnich i macie piękne słowa na to. Ja zaś powiadam wam: to wasze ukochanie bliźnich jest złym umiłowaniem samego siebie. Pierzchacie ku bliźnim przed samymi sobą i pragniecie cnotę z tego uczynić:…

Zaratustra mówi słuchaczom, że ich miłość bliźniego jest złym umiłowaniem samych siebie i ucieczką przed sobą przebraną za cnotę. Doradza zamiast tego ucieczkę od bliźniego i miłość ku najdalszym.

Ponad umiłowaniem najbliższych stoi miłość ku najdalszym i przyszłym; a bardziej jeszcze, niźli umiłowanie człowieka, waży mi ukochanie rzeczy i upiorów.

Miłość zostaje uszeregowana wzwyż: od bliźniego ku najdalszym i przyszłym, a jeszcze wyżej ku rzeczom i upiorom.

Upiór, co przed tobą majaczy, o bracie mój, jest stokroć piękniejszy od ciebie; czemu ty ciała i krwi swojej jemu nie oddasz? Lecz ty oto lękasz się widma swego i pierzchasz ku bliźniemu. Z samymi sobą podołać nie…

Zaratustra mówi, że ludzie nie mogą znieść samych siebie, więc zwodzą bliźniego, by ich pokochał, i przywołują świadków, by schlebiali ich wyobrażeniu o sobie. Taka miłość kłamie, czyni z samotności więzienie, a płacą za nią najdalsi.

Nie lubię was, ani uczt waszych: zbyt wielu aktorów zastawałem przy nich i zbyt wielu widzów nawet o zachowaniu aktorskim.

Zaratustra mówi, że nie lubi także ich uczt, bo zastawał przy nich zbyt wielu aktorów, a nawet widzowie zachowywali się jak aktorzy.

Nie bliźniego więc wskazuję ja wam, lecz przyjaciela. Przyjaciel niech wam będzie ucztą tej ziemi i przeczuciem nadczłowieka. Pouczam was o przyjacielu i jego sercu rozlewnym. Należy jednak umieć być gąbką, jeśli się…

Zaratustra uczy przyjaciela zamiast bliźniego: uczty tej ziemi i przeczucia nadczłowieka, z sercem rozlewnym i skończonym światem do rozdania. Trzeba umieć być gąbką, by być kochanym przez takie serca, a w przyjacielu kocha się nadczłowieka.

Bracia moi, nie ku miłości bliźnich i bliskich wzywam ja was: wołam ku umiłowaniu dalekich i co najdalszych!

Zaratustra krótko powtarza swą radę: nie miłość bliźniego, lecz umiłowanie najdalszych.