Lecz na miłość i nadzieję moją zaklinam cię, bracie: nie wyrzucaj bohatera z twej duszy! Dzierżyj święcie twą najwyższą nadzieję! —
Część pierwsza · VIII. O drzewie na wzgórzu
Dzierżyj święcie twą najwyższą nadzieję
Czytaj w książce →Zaratustra kończy powtórnym zaklęciem młodzieńca: niech zachowa w świętości bohatera i najwyższą nadzieję.
- Ludzie wyżsiKońcowe wezwanie do młodzieńca: niech zachowa bohatera w swej duszy, zamiast pogrążać się w rozkoszy i szyderstwie.