Tako rzecze Zaratustra. — I oczekując noc całą na swą niedolę, oczekiwał daremnie. Noc była jasna i cicha, i oto szczęście zbliżało się ku niemu: bliżej, coraz bliżej. Nad ranem zaśmiał się Zaratustra z całego serca i rzekł drwiąco: „szczęście ugania się za mną. Pochodzi to stąd, że nie uganiam się za kobietami. Szczęście wszakże jest kobietą”.
Całą noc daremnie oczekuje niedoli, a szczęście zbliża się coraz bardziej. Nad ranem śmieje się i żartuje, że szczęście ugania się za nim, bo on nie ugania się za kobietami.
- Śmiech, taniec i lekkośćNoc mija bez niedoli, a on kończy drwiącym śmiechem z samego siebie.