Nowej dumy uczyło mnie me „ja”, jej to ludzi uczę: nie wtykać nadal głowy w piasek rzeczy niebieskich, lecz wznosić ją wolno: głowę ziemską, co ziemską stwarza treść!
„Ja”, mimo całego swego zagubienia, najrzetelniej mówi o swym bycie i czci ciało oraz ziemię. Zaratustra uczy nowej dumy i nowej woli: wznosić głowę ziemską i pochwalać drogę człowieka.
- Wierność ziemi i ciałuRzetelne „ja”, tworząca i wartościująca miara rzeczy, zakłada ciało i nadaje ziemi sens.
- Tworzenie i twórcaTo wartościujące „ja” nadaje rzeczom miarę i wartość.
- Potwierdzenie („tak” wobec życia, amor fati)Nowa wola pochwala drogę, którą człowiek szedł na ślepo, zamiast zbaczać z niej ukradkiem.