Many of the paragraphs will be found to be merely reminiscent of former discourses. For instance, par. 3 recalls “Redemption”. The last verse of par. 4 is important. Freedom which, as I have pointed out before, Nietzsche considered a dangerous acquisition in inexperienced or unworthy hands, here receives its death-blow as a general desideratum. In the first Part we read under “The Way of the Creating One”, that freedom as an end in itself does not concern Zarathustra at all. He says there: “Free from what? What doth that matter to Zarathustra? Clearly, however, shall thine eye answer me: free FOR WHAT?” And in “The Bedwarfing Virtue”: “Ah that ye understood my word: ‘Do ever what ye will—but first be such as CAN WILL.’”
krytyka · Notes: Part III
Wolność nie jest celem samym w sobie
Ludovici dowodzi, że w rozdziale „O starych i nowych tablicach” wolność jako powszechne dezyderatum otrzymuje cios śmiertelny: Nietzsche uważał wolność za niebezpieczną w niegodnych rękach, pytając „wolny do czego?” i wymagając, by najpierw być kimś, kto potrafi chcieć.
Tekst oryginalny (angielski)
O Zaratustrze
- Wola, wolność i „chcę”Wolność ma wartość tylko jako wolność do czegoś, dla tych, którzy potrafią chcieć.