Gdy się moc łaskawą staje i znijść raczy ku widoczności: pięknym mianuję znijście takie.
Część druga · XXXV. O ludziach wzniosłych
Piękno jako moc, która stała się łaskawą
Czytaj w książce →Piękno jest dla bohatera rzeczą najtrudniejszą, a Zaratustra określa je jako moc, która zniża się ku widoczności. Prosi mocarza, by dobroć była jego ostatnim przezwyciężeniem samego siebie.
- Przezwyciężenie samego siebieDobroć ma być ostatnim przezwyciężeniem samego siebie u mocarza.
- Wola mocyPiękno określone jest jako moc, która staje się łaskawą i widoczną.
Co mówili krytycy
Ludovici twierdzi, że wzniośli to typ, do którego Nietzsche nie miał całkowitej niechęci, lecz który traktuje życie zbyt poważnie i nigdy nie przekracza etapu wielbłąda; prawdziwa wielkość polega na mówieniu o rzeczach wzniosłych bez przytłoczenia nimi, a Nietzsche łamie rzeczy stare nie z lekceważeniem anarchisty, lecz palcami artysty swobodnego wobec piękna, kierując się własnym smakiem.