Hodowanie wybranej rasy

Ludovici utrzymuje, że ustępy 11–12 rozdziału „O starych i nowych tablicach” wyrażają zasadę Nietzschego dotyczącą hodowania wybranej rasy, i popiera ją, powołując się na Gobineau, piszącego o złach bezładnych małżeństw, oraz na Darwina, piszącego o degeneracji typów hodowlanych przez bezładne krzyżowanie.

These deal with Nietzsche’s principle of the desirability of rearing a select race. The biological and historical grounds for his insistence upon this principle are, of course, manifold. Gobineau in his great work, “L’Inegalite des Races Humaines”, lays strong emphasis upon the evils which arise from promiscuous and inter-social marriages. He alone would suffice to carry Nietzsche’s point against all those who are opposed to the other conditions, to the conditions which would have saved Rome, which have maintained the strength of the Jewish race, and which are strictly maintained by every breeder of animals throughout the world. Darwin in his remarks relative to the degeneration of CULTIVATED types of animals through the action of promiscuous breeding, brings Gobineau support from the realm of biology.

O Zaratustrze