If Nietzsche's design in this picture was to strike at historical Christianity, he has given us--as any one may see--a caricature in the spirit and style of the eighteenth century. But that his description hits off a certain type of the apostles of spite-morality cannot be denied, and rarely has all the self-deception that may lurk beneath moral preaching been more vigorously unmasked. (Compare Beyond Good and Evil and The Genealogy of Morals.)[6]
krytyka · An Essay on Aristocratic Radicalism
Karykatura, która jednak demaskuje
Brandes ocenia, że jako obraz historycznego chrześcijaństwa wywód Nietzschego jest karykaturą w stylu XVIII wieku, ale trafia w pewien typ apostoła moralności złości i energicznie demaskuje samooszukiwanie się kryjące się pod moralnym kaznodziejstwem.
Tekst oryginalny (angielski)
- Chrześcijaństwo, kapłani i potrzeba czciBrandes uznaje ten wywód za historycznie niesprawiedliwy wobec chrześcijaństwa, lecz psychologicznie trafny.
- Zemsta i resentymentPrzyznaje, że moralność złości jest rzeczywistym typem.