Ukochałem las. Ciężko żyć po miastach: zbyt wielu tam jurnych. Czyż nie lepiej wpaść w ręce zbrodniarza, niźli w marzenia chutliwej kobiety? Patrzcież mi na te otroki! — wszak ich oczy mówią wyraźnie, — nie znają oni…
Zaratustra mówi, że ukochał las, a miasta są pełne jurnych. Doradza niewinność zmysłów, a nie ich zabijanie.
Czytaj w książce →Radzęż ja wam, abyście zabili w sobie zmysły? Ja wam doradzam zmysłów niewinność!
Zaratustra odpowiada na własne pytanie: nie radzi zabijać zmysłów.
Czytaj w książce →Wzywamż ja was ku czystocie? Czystota ta jest u niektórych cnotą, lecz u wielu nieomal występkiem. Ci uprawiają powściągliwość: jednakże ta suka zmysłowości przeziera zawistnie ze wszystkiego, co czynią. Nawet na wyżyny…
Za powściągliwymi wciąż wlecze się suka zmysłowości, która żebrze o źdźbło ducha, gdy odmówi się jej mięsa. Przebiera się za umiłowanie tragedii i współcierpienie. Tym, którym czystota przychodzi z trudem, należy jej odradzać, by nie zawiodła ich w błoto duszy.
Czytaj w książce →I tę przypowieść daję wam jeszcze: niejeden, co diabła z siebie wypędzić pragnął, sam przy tym w świnię wstąpił.
Zaratustra podaje przypowieść o ludziach, którzy chcą wypędzić z siebie diabła, a sami wstępują w świnię.
Czytaj w książce →Mówięż ja może o sprawach brudnych? Nie jest to jeszcze dla mnie rzeczą najgorszą. Bo nie wówczas gdy prawda jest brudna, lecz gdy jest płytka, zanurza się badacz niechętnie w jej wody. Zaprawdę, bywają czystotni z…
Zaratustra mówi, że mówienie o sprawach brudnych nie jest najgorsze; gorsza jest prawda płytka. Kończy na czystotnych z natury, którzy śmieją się i nazywają czystotę głupstwem, które przyszło do nich jak gość.
Czytaj w książce →To eksperyment z interaktywną lekturą i z wykorzystaniem AI, by pomóc ci się rozwijać. Tako rzecze Zaratustra to tekst, z którym współczesnemu czytelnikowi notorycznie trudno się zmierzyć; potraktowany jednak jako zestaw ćwiczeń umysłowych, z pewnością odmieni twoje myślenie, zanim dotrzesz do końca. Po drodze pomoże ci towarzyszka, która jest zawsze obok książki.
Czy podejmujesz wyzwanie?
Co mówili krytycy
Ludovici dowodzi, że ważąc rozkosz, żądzę władzy i samolubstwo, Nietzsche chciał zwrócić zdrowym ludziom niewinność i czyste sumienie w ich pragnieniach, a nie dać przyzwolenia pospolitym czy słabym, i że jego nauka jest ezoteryczna, ma bowiem uchronić ludzi wyższych przed kompromitowaniem swego geniuszu tradycyjnymi wartościami.