Część pierwsza · XIII. O czystocie

Przeciw miejskiej chuci; niewinność zmysłów

Ukochałem las. Ciężko żyć po miastach: zbyt wielu tam jurnych.

Czyż nie lepiej wpaść w ręce zbrodniarza, niźli w marzenia chutliwej kobiety?

Patrzcież mi na te otroki! — wszak ich oczy mówią wyraźnie, — nie znają oni nic lepszego na świecie nad wylegiwanie się z kobietą.

Namuł osadził się na dnie tych dusz; biada, gdy ten namuł ducha jeszcze posiada!

Obyście byli przynajmniej jako zwierzęta doskonali! Lecz udziałem zwierzęcia jest niewinność.

Radzęż ja wam, abyście zabili w sobie zmysły? Ja wam doradzam zmysłów niewinność!

Zaratustra mówi, że ukochał las, a miasta są pełne jurnych. Doradza niewinność zmysłów, a nie ich zabijanie.

Miłość, czystość, kobieta i małżeństwoZaratustra potępia ludzi chutliwych i domaga się niewinności zmysłów zamiast ich zabijania.
Wierność ziemi i ciałuChce, by ludzie byli przynajmniej tak niewinni jak zwierzęta, a nie zabijali swych zmysłów.

Komentarze do tego fragmentu

Co mówili krytycy

Anthony M. Ludovici, Notes on Thus Spake Zarathustra (1909)

Trzy złe rzeczy przywrócone ludziom wyższymAnthony M. Ludovici · Notes on Thus Spake Zarathustra, 1909interpretacja

Ludovici dowodzi, że ważąc rozkosz, żądzę władzy i samolubstwo, Nietzsche chciał zwrócić zdrowym ludziom niewinność i czyste sumienie w ich pragnieniach, a nie dać przyzwolenia pospolitym czy słabym, i że jego nauka jest ezoteryczna, ma bowiem uchronić ludzi wyższych przed kompromitowaniem swego geniuszu tradycyjnymi wartościami.