Menu
Tako rzecze ZaratustraIdeeBiblioteka
Część druga · XXV. O litościwych

Szaleństwa litościwych; Bóg umarł z litości

Czytaj w książce →

Należy krzepko dzierżyć serce swe; jeśli mu pozwolić rządzić, jako zechce, zaprzepaści się wraz z sercem i głowa!

Och, gdzież na świecie działy się większe szaleństwa, niźli pośród litościwych? I cóż stworzyło więcej cierpień na świecie, nad szaleństwa litościwych?

Biada wszystkim kochającym, którzy nie mają wyżyny, sięgającej ponad litość!

Tak oto przemówił raz do mnie diabeł: „i Bóg ma swe piekło: jest nim miłość dla ludzi”.

Zaś niedawno te słowa zasłyszałem: „Bóg nie żyje; litość nad człowiekiem przyprawiła Boga o śmierć”. —

Więc miejcież się na baczności przed litością; *stąd* oto zwiastuje się jeszcze człowiekowi ciężka chmura. Zaprawdę, znam ja się na znakach, zwiastujących niepogodę!

Nic nie stworzyło więcej cierpień niż szaleństwa litościwych, a kochający potrzebują wyżyny sięgającej ponad litość. Słowa diabła, że litość nad człowiekiem przyprawiła Boga o śmierć, są przestrogą przed ciężką chmurą.